دلایل عدم وقوع زلزله های مخرب در استان را می توان به دلایل زیر نسبت داد : 1.  کوتاه بودن طول خطوط گسل : در استان ایلام بیش از صد گسل محلی وجود دارد که بیشترین میزان گسلهای  استان در طاقدیسهای سیاهکوه , اناران و بانکول است بعلت طول کم گسلها( کمتر از 20 کیلومتر ) میزان انرژی آزاد شده کم می باشد. 2. نرم بودن  جنس سازندهای زمین : جنس کوههاس استان رسوبی (آهک و گچ) است و قسمت اعظم فشار به وسیله لایه های رسوبی جذب می گردد. 3. فقدان دوره های بازگشت زلزله : بر ا ساس اطلاعات تاریخی و معاصر, استان فاقد دوره های بازگشت زلزله های مخرب است در تاریخ طبری زلزله ایی  تحت عنوان زلزله در شمال کبیر کوه در تاریخ 258 ه.ق اشاره شده  که طی آن بیست هزار نفر کشته و آبادیهای زیادی ویران  شد. حال آنکه با توجه به تاریخ وقوع آن مربوط به لغزش شمال سیاهکوه بوده و مرتبط به ایجاد زلزله نمی باشد  بنابراین فرض خرابی شهرها ی باستانی در استان بر اثر زلزله رد می شود.  زمین لرزه های اخیر را می توان ناشی از آزاد شدن انرژی گسله ها در بیست سال اخیر در کوه  سیاهکوه و اناران دانست  اما به دلایل کوچک بودن طول گسله ها , نرم بودن جنس زمین و نبود دوره های بازگشت لرزشهاکمتر از 5/5 ریشتر بوده و  پیش بینی می شود که لرزه ها تا چند هفتته آینده  ( اوایل فروردین 90) ادامه داشته سپس فواصل  وقوع آنها بیشتر شده و لرزشها پایان می یابد. فعالترین خط گسلش استان, ( شکل -  2) در جنوب شهرستان دهلران ( از  روستای جلیزی شرو ع تا مرز عراق) بطول 40 کیلومتری ادامه می یابد آخرین فعالیت این شکستگی مربوط به شهریور 1387 می باشد که بیش از بیست بار زمین در چندین هفته لرزید. این سامانه گسلش دارای دوره های بازگشت 30 ساله , با بزرگی حداکثر 5/5 ریشتر بوده است .                                                 شکل2- پهنه بندی مناطق زلزله خیز  استان